Fantastische Himalaya Tocht
Ratan Lal Basu
Copyright 2011 Ratan Lal Basu
Smashwords Edition
Smashwords Edition, License Notes
Bedankt voor het downloaden van deze gratis ebook. Hoewel dit is een gratis boek, blijft het auteursrechtelijk eigendom van de auteur, en mogen niet worden gereproduceerd, gekopieerd en gedistribueerd voor commerciële of niet-commerciële doeleinden. Als je genoten hebt van dit boek, dan kunt u uw vrienden aan te moedigen om hun eigen exemplaar downloaden op Smashwords.com, waar ze kunnen ook andere werken te ontdekken van deze auteur. Hartelijk dank voor uw steun.
Inhoud
Ik had wegkwijnen in uiterste verveling en holle gevoel. Verveling verdween zodra Dr Mili Chakraborty van de afdeling of Botany verzocht mij om Sandhak-Fu tocht toe te treden en ik gemakkelijk gegeven instemming. Ze leidde me naar hun departementale leraren kamer en stelde me voor aan Avik Sen, de eigenaar van Impression India, gespecialiseerd in de Himalaya treks en ik was onder de indruk van de geruststellende glimlach van de dikke snor jonge man rond de veertig. Mili liet me de lijst van de trekkers al gegeven toestemming en het opgenomen Dr Mala Basu, populair voor haar verhaal te vertellen en haar hubby beminnelijke heer Asoke Basu, Dr Bani Bahttacharyya van het Sanskriet Dept, mij goed bekend om haar advies over oude Indiase cultuur en vele andere collega's en een paar van hun vrienden, die goed werden alle bekende voor mij.
De nieuwigheid van deze tocht werd voor het eerst, dit was om mijn eerste conventionele heuvel tocht en ten tweede, mijn eerste heuvel trektocht met Bengalen. Vreemd het ook mag lijken. In feite had ik nog nooit eerder heeft toegezegd heuvel tocht voor zijn eigen belang, hoewel ik moest waden door uiterst moeilijk heuvelachtig terrein, gewoon om de huizen of dorpen van de heuvel, jongens en meisjes te bezoeken - Nepali, Bhutia, Lepcha, Limbu, Newar, Tamang, Sherpa, Pasang etc. - ik toevallig te hebben gemaakt vriendschap met.
We zijn begonnen in de avond door Darjeeling Mail. Ik was bekend met deze trein sinds mijn studententijd leven zoals ik moest naar Calcutta reizen van mijn eigen huis door deze trein. Ik herinnerde me hoe ik moest de Ganges oversteken stoomboot voordat de bouw van de Farakka Bridge. Het monotone wuivende en krakende geluid van de snel bewegende trein deed me denken aan mijn studententijd leven en de hoop, wanhoop, genot en pijn van die dag. Ik voelde me soort van nostalgische pijn, dan zou de dagen dat ik had achtergelaten nooit meer terug. In mijn herinneringen voelde ik me in slaap en droomde van het zwemmen in Tista River. We bereikten New Jalpaiguri Station vroeg in de ochtend en klimmen op de over de brug keek ik naar het noorden en het panoramisch uitzicht op de Siliguri gemeente en de landelijke buitenwijken betoverde me opnieuw. De top van de Kanchenjunga peak-1 werd zichtbaar door de klomp van wolken, zoals een zilveren pijl hoofd. Wij van Sonali restaurant en begon met een mini-bus voor de heuvels.
Het voertuig liep snel langs de Jalpaiguri Road en zwenkte naar Burdwan Road in de buurt van Jalpai mor. Deze twee wegen, het verspreiden van langs aan de oever van de rivier de Mahanada, dat was niet meer te zien vanwege de explosieve groei van hutten en gebouwen op de helling, samen met de Heuvel Cart Road. Onze bus stak de rivier door de brug bij de Siliguri Noord-Station en de heuvelachtige zone geopend met al zijn majesteit voor onze ogen. Velen in ons bedrijf begon te neuriën film liedjes en joelend als een nieuwe wereld open voor hun ogen. De onderkant heuvel bos van Saal en teak begon na SUKNA. De weg werd bochtige en het bergop klimmen met rukken op het lichaam van slagen van de bus en op de geest met drijvende denkbeelden hebben gemaakt iedereen hilarisch. Op de slangachtig pad dat we haalden een 'toy train' (in feite, smalspoor trein) en ik herinnerde me aan de tijd dat we moesten reizen door deze trein als bus en Land Rovers waren schaars op deze route. De treinreis heeft zijn charme, maar vanwege de tijd die de trein heb ik nooit door hem reisde na de reguliere bus-en land rover diensten beschikbaar kwamen.
We werden al snel opgeslokt in dichte mist en ging een dromenland. De reis bij weinig zicht creëerde een griezelig gevoel. De bus trok, schokte, onderhandelde blinde bochten en vaag zichtbare fragmenten van huizen, bomen en heuvels flitste voorbij ons in torrents, voortdurend op te lossen in elkaar. We hadden een tussenstop in Kurseong voor thee en daarna gingen we voor Manebhanjan via Ghum en Sukia Pokri. De toestemming voor het invoeren van Nepalese land om Sandhak-Fu te bereiken moest worden verkregen op deze plaats.
Bij Manebhanjan verlieten we de bus en aan boord van een Land Rover en ging voor Tonglu waar we zouden overnachten. Van Meghma de mist werd dichter en niets kon duidelijk zichtbaar zijn. De baan was nu steile en naast de gebruikelijke heuvelachtige draait het voertuig af en toe schokte zwaar geeft ons een begin. De lucht was helder tot op zekere hoogte en het licht en duisternis geschilderd overlappende chiaroscuros. Onze harten waren dolenthousiast en we voelden ons vrij zijn van de sleur van de dag tot dag leven op Kolkata. De griezelige sfeer nam bezit van ons hart en we vergeten even waar we vandaan kwamen en waar we zouden gaan, alsof onze reis begonnen vanaf de eeuwigheid en zou blijven voor de eeuwigheid. Bani legde uit hoe een dergelijke sfeer was geïnspireerd oude indianen om van de prachtige goden en godinnen bedenken, zoals Shiva, Parvati, Vishnu, enz.
Een bossige bruine hond begroet ons met kwispelende staart, zodra we het huis van onze nacht halt toe te roepen bereikt. Mili meteen gaf het een naam-Bhulu die zich dierbaar voor ons allemaal, in het bijzonder, het kleine meisje Ruku die niet aarzelen om het aanbidden ondanks ergernis van haar moeder.
De ondergaande zon denkbeelden hebben in het oranje geschilderd op de westelijke wolken en de verschillende toppen van Kanchenjunga range piepte wel bewolkt dekens. Volgende ochtend voor de tocht hadden we roddels over de koffie en zoals gewoonlijk. Mala vertelde ons over haar ervaringen in Kenia, waar een getrouwde dame neger had verteld Mala dat ze klaar om te scheiden en trouwen Mithun Chakraborty als Mala, een Bengaalse, kan contact opnemen en maken de Bengaalse Bollywood ster eens - zo populair zijn de Bollywood sterren in Afrika. De manier waarop Mala verbonden de grappige incident verhoogde brult van het lachen, die de sfeer verlevendigd. Tanmoy, de assistent van Avik vermaakte ons met liedjes en grappen. Surojit Chakraborty, de fotograaf was bezig foto's te nemen met zijn kostbare film camera.
Zodra we begonnen onze tocht langs het heuvelachtige circuit gastheer van rododendrons, meestal vuurrood, begroette ons en iedereen raakte betrokken zijn bij het nemen van snaps. De hond Bhulu vergezelde ons tot enige afstand en keerde daarna terug worden ontmoedigd zou kunnen worden omdat we niet hem verzoeken om met ons voor altijd. We doorlopen pittoreske land zingen en roddelen en clusters van dennen en bloeiende rododendrons groette ons als gedisciplineerd en gehoorzaam soldaten en eindelijk hebben we bereikten de aankomst na de poort waardoor we moesten Singhalia Park invoert in Nepalese grondgebied.
Bomen werden nu schaars, maar de willekeurige spreiding van foliaged en naakte bomen maakte een stukje van uitstekende schilderij onbegrensde door een wereldse schilder. Er waren landt golvende aan beide zijden van de heuvel en groepen mensen begeleiden yaks en ezels met zware lasten op hun rug, het maken van vrolijke jonge jongens en meisjes maken van nieuwsgierige blikken op ons, stak ons op de weg. We hadden een pauze voor thee bij Tungling de plaats van waaruit het uitzicht van de Kanchenjunga is de beste en samen met de kleinere pieken aan beide zijden van de reeks lijkt precies op wierp Lord Shiva. Shekhar Basu, een familielid van een van onze collega's, raapte Lycopodium struiken van de heuvel en gestapeld in zijn zijde als ik me had hem verteld dat dit het kruid waarvan de bekende homeopathische geneesmiddel is gemaakt. De pups en kleine Nepalese meisjes werden vrolijk spelen. Het kleine meisje Ruku bij hen te spelen met de prachtige bossige puppies en grappig kinderen. Ze bood koekjes puppies opnieuw en opnieuw en werd al snel dol op de kleine beestjes. De sfeer verwisseld snel tussen duidelijkheid en waas, alsof het was een replica van ons leven. De Nepali huizen aan beide zijden waren van verschillende ontwerpen van die in West-Bengalen heuvels.
We eindelijk bereikt Gauribas en ging Indiaas grondgebied opnieuw. We weer stond op in het land rover. De baan voor was zeer steil en veel in het team had geen eerdere ervaring met bergwandelen. Bovendien is met een toename in hoogte verhouding van zuurstof uit de lucht was voortdurend dalende maken van een aantal problemen aan de nieuwkomers.
De rododendrons werd nu meer overvloedig en naast de gebruikelijke rode degenen, andere kleuren zoals wit en geel waren ook zichtbaar, maar niet zo overvloedig als de rode. In de vale ons recht serie van hoge Magnolia bomen met duizenden, terwijl lotus, zoals grote bloemen trok de aandacht van iedereen te maken dan druk bezig met snaps door het stoppen van het voertuig.
Er waren multi gekleurde orchideeën op de helling meestal opknoping van de pijnboom takken. Mili en Mala waren bezig met het verzamelen sommige soorten, hoewel onzeker is of ze bloeien bij warm weer van Kolkata. Mili vertelde ons dat talloze kruiden groeien in deze regio en een aantal van hen zijn zeer giftig. Zelfs de geur van Aconitum bloemen voor half een uur zou leiden tot de dood aan een gewoon mens.
Het laatste deel van de track Sandhak-Fu was hellende zachtjes zodat ieder van ons naar beneden te krijgen van het voertuig en lopen .. Door de ijle lucht die we kregen heel snel moe en moest verschillende keren rusten voordat we konden uiteindelijk onze bestemming bereiken. De trekkers 'hut was op een afgelegen plek op de heuveltop en de schilderachtige uitzicht rondom is geweldig. Haastten we ons naar de veiligheid van de hut als meedogenloze sterke wind met sissend geluid joeg ons allemaal mee. Vanuit de hut voelden we ons alsof er een storm die de hele schepping zou vernietigen. Fu in de lokale taal betekent 'wind' en de naam van de plaats is vanwege de voortdurende Fu. In de stervende schemering licht een mooie dennenboom met verspreid foliaged takken zwaaien in de wind zichtbaar was door het raam van de hut en het gaf de indruk van een dansende godheid. Na de thee en snacks, gingen we uit tot een wandeling hebben rond de plaats miskenning van de vastsjorren van de kille wind. We waren te moe om roddelen voor een zeer lange tijd en al snel na het begin van het diner vielen we in slaap. De volgende ochtend van de 20e april was fel te beginnen en de toppen van de Kanchenjunga zichtbaar waren boven een dikke laag nimbus, maar al snel de nimbus verspreid over en sneeuwval gestart. We allemaal gek en begon te zingen en dansen extatisch te midden van de niet aflatende drijvende neer van witte vlokken die onze kleding bedekt. We vergaten over onze leeftijden en posities en begon vrolijk te maken, zoals schoolgaande kinderen.
Al snel alle kanten van de heuvels en dalen werd bedekt met dikke lagen sneeuw en na de sneeuwval was gezakt van de majestueuze Mount Everest en de Kanchenjunga waren duidelijk zichtbaar in de wolkenloze noordelijke horizon. In feite is dit de enige plek in West-Bengalen, bereikbaar via de gewone trekkers, waar zowel de twee grote pieken zichtbaar kunnen zijn. Arindam Mukherjee, de directeur van een softwarebedrijf en Nachiketa Prachanda de ingenieur van zijn bedrijf, waren bezig met het nemen van stalen fotografie met de omvangrijke SLR-camera's vanuit verschillende invalshoeken. Surojit zoals gebruikelijk nam rent in zijn film. We zijn begonnen met het gooien van sneeuwballen naar elkaar.
Helaas, het extreem koude weer en de schaarste aan zuurstof in de lucht maakte prof. Amitava Nag, het hoofd van de afdeling Fysica van ons college, zeer ziek. Hij kon zelfs niet herkennen niemand. We namen een snelle beslissing om hem terug te sturen naar Mirik door een van onze twee Land Rovers en Dr Manik Majumder en Dr Asoke Basu vergezelden hem. Gezien dit ongeluk en de vermoeidheid van velen van ons hebben we besloten om te reizen naar land rover Falut als de 21 km tocht kan problematisch zijn voor velen van ons.
De weg naar Falut is verweerde en onze auto moest snel veranderen versnelling te steile hellingen te onderhandelen. De baan was bedekt met sneeuw op plaatsen en de wielen van het voertuig duidelijke sporen achter op de sneeuw. Sneeuw steaks waren opknoping zoals ornamenten van de takken van rododendrons en dennen. Zodra we bereikten Falut een zwarte zwaar gebouwde hond kwam van de heuvel, net als Bhulu en al snel Ruku maakte vriendschap met hem.
De hut op Falut was in een slechte staat en het toilet buiten de hut gemaakt ontberingen voor ons in het extreme koude weer. Toch waren we enthousiast om het prachtige uitzicht op de heuvels en de Kanchenjunga pieken in de heldere lucht grijpen. De antenne afstand van de pieken is dichterbij hier en het leek alsof we ze konden aanraken door de uitbreiding van onze handen. Mala nam schetsen van de overlappende heuvels vaag zichtbaar door de doorzichtige dekens van mist. Ze benadrukte dat in de schilderkunst kon men de tedere gevoelens en emoties geïnspireerd door natuurlijke bezienswaardigheden die niet mogelijk is in de camera snaps uit te drukken. Arindam, Nachiketa en Surojit bezig waren het nemen van foto's vanuit verschillende locaties en engelen. Water was een probleem en voor het koken, toilet en het drinken van ijskoud water moest worden uitgevoerd vanuit een verre veer die slingerde de heuvel. In de avond namen we schuilen onder zware dekens en begon roddelen negeren van alle gevaren en zich niet bewust van ons Kolkata leven. Net als Sandhak-Fu was er geen elektriciteit hier ook en de mellow lantaarn licht maakte de sfeer griezelige geschikt zijn voor spookverhalen. We misten Amitava Nag, Manik Majumder en Asoke Basu. Arindam was vrolijk zoals altijd en vermaakte ons met populaire Hindi en Engels liederen. De vrouwen begonnen folk koor van Tagore liederen en ieder van ons zich bij hen voegde. Tanmoy vermaakte ons met grapjes en Mala hield ons bezig met puzzels.
De volgende ochtend kwamen we weer sneeuw. Maar we konden niet uit te krijgen in de sneeuw als nu kleine balletjes vervangen van de vlokken. De plaats werd echter fantastisch mooi als na sneeuwval de grond was bedekt met kleine kraaltjes van de sneeuw op zoek als parels.
De volgende dag zijn we begonnen met voor de Gorkay vallei die wordt omringd door overlappende heuvels aan alle zijden waardoor de plaats van de vorm van een grote ketel. De afdaling weg in de richting van de vallei was smal en bedekt met bos van pijnbomen. De weg werd gesneden op plaatsen door smalle droge waterlopen die soms ging naast de baan waardoor het smaller en riskant om mee te lopen. Het laatste stuk was een duidelijk heuvel, maar dennennaalden had gemaakt riskant. We moesten heel voorzichtig lopen. Mijn schoen slipte een keer en ik viel naar beneden. Gelukkig maar, want de dikke kussen van bladeren, was ik niet gewond. Onze Nepalese dragers dragen van de gasfles en andere bagage en Tanmoy, die opleiding in bergbeklimmen, klom naar beneden, zoals eekhoorns en ze wachtten ons op de prachtig ontworpen houten hut. In dit gedeelte van de tocht kwamen we bij de grote zwarte yaks met gigantische horens. Ook hier werden we begroet door veelkleurige orchideeën en variëteiten van rododendrons.
Het grootste deel van de bewoners van de vallei waren kwekers en ze groeien soorten groenten worden verkocht tegen nabijgelegen steden. De bodem van de vallei voorzichtig omhoog gebogen aan alle kanten en plantaardige velden afgewisseld met kleine huisjes had betrekking op de hele vallei en boven waren er dichte dennen. Onze mobiele telefoons hier niet werken als alle torens waren buiten bereik. Een rivier de naam Rambam Khola, was meanderingly naar beneden stroomt over de vallei voorbij was aan de zijde van de hut en het lawaai van de snel stromende water te horen vanuit de hut. De rivier was bezaaid met zware stenen belemmeren de doorstroming van het water en het draaien van het in wit schuimt uitspreiden ijskoud dampen. Na de lunch zaten we op een grote platte steen in de beek. De omringende bos, groen gewas percelen en het verblindende zwavel geel van de bloei mosterd velden heeft ons hilarisch en de sfeer al snel galmde met liederen, voordrachten en willekeurige gesprekken in harmonie met het geluid van het snelstromende water.
In de avond hadden we te roddelen in de lamp licht als ook hier geen elektriciteit beschikbaar was. Avik vertelde dat na afloop van het Rambam hydro-elektriciteit project dat nu in aanbouw was, elektriciteit beschikbaar zou zijn om al deze afgelegen plekken. Echter, de milieuactivisten vrezen dat het project ernstige schade aan de heuvel ecologie met ernstige toekomstige gevolgen te veroorzaken. De lokale bevolking, die al milieubewuste, had geprotesteerd bij de autoriteiten, maar het viel in dovemansoren. Plastic en polyethyleen zijn strikt verboden in alle plaatsen in deze regio en de plaatselijke bevolking zorgen dat er geen toeristen of wandelaars vallen plastic of polyethyleen op elke plaats.
De volgende dag vertrokken we naar Rambam langs de oever van de rivier. Op sommige momenten het spoor liep bij de rivier en zigzagde door het dichte bos en het was riskant om te wandelen langs. Op onze weg werden we begroet door een groot aantal schoolkinderen en ze waren erg blij met bonbons en ruiten ontvangen van Mili. Het bos werd al snel zeer dichte belemmeren zon licht en het werd bijna donker 's middags. Nu kwamen we bij de soorten van onbekende planten en griezelige bloemen. Mili gaf een lange lezing over hen, maar het was nauwelijks begrijpelijk voor leken zoals wij. Er was onophoudelijke getjilp van de krekels schijnbaar als luiden van klokken. Het bos werd gesneden door de open plekken en akkers op plaatsen en observeerden we gevogelte zwerven kleine collages te isoleren. Ruku altijd gelijke tred gehouden met mij houden zichzelf buiten het zicht van haar moeder, die haar niet handling puppies net als op de weg en het raken van de planten aan beide zijden willekeurig met haar stok. Ze was croonen een lied, "Eikhanete pabe Tumi khati sakchunni" (hier kom je een pure sakchunni). Ik vroeg haar: 'Wat is een shakchunni?'
'Weet je niet, het is een vrouwelijke geest,' antwoordde ze wordt verrast door mijn onwetendheid.
'Wat is dan een petni?'
'Oh mijn god, je zelfs dit niet weet! Shakchunni is de zus van de geest en petni zijn vrouw'.
Ik begreep dat ze bedoelde te zeggen dat een ongehuwde vrouwelijke spook is shakchunni en trouwde met een, petni. Ik was verbaasd over de eenvoud van de kinderen de geest.
Op plaatsen sporen werden opknoping van dennentakken. Sommigen van ons de sporen slaan met hun stokken verhogen van een rook van pollen. Mili verzamelde een steekproef van sporen, maar helaas was dit gemeld aan het assortiment kantoor door de lokale bevolking en al snel waren we ingegrepen door een jonge Lepcha boswachter, die in beslag genomen alle Mili's collectie. Stelde hij haar om schriftelijke toestemming te verkrijgen van de Divisional Forest Officer bij Darjeeling in het geval ze nodig zijn monsters voor academische doeleinden.
De track werd weer smal en meer risicovolle en we moesten smalle waterlopen oversteken logs dwars over hen. Uiteindelijk bereikten we Rambam. Silhouet van de verre heuvels opgelapt met pijnbomen gaf een betoverend uitzicht op de plaats. Arindam was in extase stemming en begon te zingen populaire ritmische liedjes. Anderen sloten zich bij hem al snel het creëren van een feestelijke sfeer. Hier kregen we elektriciteit alsof na eeuwen.
Mili was somber en kritiek op de Ranger voor zijn uitspattingen. Arindam troostte haar door te zeggen dat het niet de schuld van de Ranger als hij kon niet beoordelen of verzamelaar van planten en kruiden een academische of andere doeleinden had.
Ons volgende doel was Srikhola aan de oever van Sri River. Weer ons pad was riskant en moeilijk te trek. We kwamen op tal van akkers op de weg. Arindam wees op een erwt veld. We voelden ons erg hongerig en Arindam vroeg de arbeiders op het veld als ze wel wat pea nuts te verkopen aan ons. Ze graag ingestemd en in ruil voor dertig rupees ze plukte een mand vol peultjes een gewicht van ongeveer vijf kilogram. We verslonden ze allemaal in een paar minuten.
Srikhola, schitterend gelegen in de heuvels en dennenbossen, openbaarde haar unieke charme. De veranda van het huis naast onze hut was versierd met multi gekleurde bloemen in het seizoen leer tubs. Mili vertelde dat ze had een aantal van deze rassen geprobeerd in Kolkata, maar ze niet bloeien, zou te wijten zijn aan warm weer.
De uitgaven een dag bij Srikhola we gingen voor Rimbik dat was een gewone heuvel stad. De minibus wachtte ons op deze plaats en na de lunch begonnen we aan het laatste deel van de tour per minibus voor Mirik, de laatste heuvel station in onze route. We bereikten Mirik in de avond en de sfeer was mistig met af en toe miezert. We waren opgelucht om te Amitavada vinden in goede gezondheid. Mirik is een prachtige heuvel station, bijna plat als een vallei of een plateau. Overbevolking in de afgelopen jaren had de plaats overbelaste beroven uit een groot deel van de sereniteit van deze heuvel resort.
Volgende ochtend hebben we waadden door de dichte mist naar de bloemenwinkel en veelkleurige vissen in het prachtige meer in die boten met toeristen waren majestueus cruisen bezoeken. Sommigen van ons leliebollen gekocht van de bloemenwinkel. Deze lelies zijn geschikt voor warm weer ook. Velen van ons kochten ook Darjeeling thee uit een thee kraam. In de grote terrein aan de zuid-oost hoek van toeristen en hun kinderen waren paardrijden en het spelen van vreugde. De dichte mist maakte de plaats een dromenland. Maar we moesten de terugkeer Darjeeling Mail krijgen van New Jalpaiguri treinstation in de avond. Dus moesten we afscheid poging om de Dreamland en de minibus voor New Jalpaiguri rijden.
De herinneringen van de tour, maar zo nu en dan ontslaat mij uit verveling veroorzaakt door de eentonigheid van de stad leven in Kolkata.
# # #
De Auteur
De auteur van deze korte verhalen is een Ph.D. in economie en professioneel een econoom, maar zijn passie voor literatuur zo nu en dan berooft hem van het droge arena van de economie in de wereld van de liefde romantiek en avontuur. Vanaf zijn jeugd zijn favoriete hobby's opgenomen zwemmen in turbulente rivieren tijdens de regens, jacht op klein wild, boksen, bergwandelen en avontuur in het wild levende dieren besmet dichte bossen. Later gaf hij de jacht en boksen overweegt ze worden wreed sporten. In de loop van zijn heuvel tochten kwam hij in contact met diverse bergstammen en hij kon voelen van de hartslag van deze eerlijke en eenvoudige mensen, vooral de charmante meisjes. Veel van zijn romantische korte verhalen zijn gebaseerd op deze heuvel mensen en het heuvelachtige charme midden waarin ze zijn geboren en opgegroeid. Dr Basu kan gecontacteerd worden op rlbasu@rediffmail.com.